สังคมนิยม คือ

สังคมนิยม คือ ระบบเศรษฐกิจแบบสังคมนิยม ระบบเศรษฐกิจที่รัฐควบคุมกิจกรรมทางเศรษฐกิจ นอกจากเป้าหมายของรัฐบาลที่ต้องการให้เกิดความยุติธรรมในการจำหน่ายสินค้าต่างๆ แก่ประชาชนแล้ว รัฐบาลยังตัดสินใจแก้ปัญหาเศรษฐกิจพื้นฐานด้วย มีการวางแผนการบริหารเศรษฐกิจจากส่วนกลาง ปัจจัยการผลิตส่วนใหญ่เป็นของรัฐบาล อย่างไรก็ตาม ในระบบเศรษฐกิจนี้ กรรมสิทธิ์ส่วนบุคคลในทรัพย์สินส่วนตัวเช่นที่อยู่อาศัยยังคงมอบให้กับระบบเศรษฐกิจแบบสังคมนิยม จะเป็นระบบเศรษฐกิจที่มีลักษณะ วิธีการ และรูปแบบแตกต่างจากระบบเศรษฐกิจแบบทุนนิยม คิดว่าเป็นระบบเศรษฐกิจแบบสังคมนิยม หลักการเสรีนิยมเองซึ่งพัฒนามาจากแนวคิดเสรีนิยม ในทางกลับกัน แนวคิดดั้งเดิมของประชาธิปไตย อย่างไรก็ตาม ในทางปฏิบัติยังคงมีปัญหาใหญ่อยู่บ้าง ดังนั้นลัทธิสังคมนิยมจึงเป็นทางออกของปัญหาเสรีนิยม อีกทั้งยังเป็นแนวทางป้องกันการเอารัดเอาเปรียบทางเศรษฐกิจที่ทำให้คนในสังคมได้รับในสิ่งที่ต้องการอีกด้วย จากเศรษฐีและเศรษฐีทฤษฎีสังคมนิยมพบครั้งแรกในงานของเพลโตเกี่ยวกับสาธารณรัฐ ในขณะที่เขาเสนอว่าชนชั้นปกครองจะไม่มีทรัพย์สินเป็นของตนเอง และการเป็นเจ้าของทรัพย์สินร่วมกัน นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ยอมรับว่าแนวคิดสังคมนิยมสมัยใหม่ปรากฏขึ้นครั้งแรกในอังกฤษในปลายศตวรรษที่ 18 โดยมีผู้ก่อตั้งลัทธิสังคมนิยม โรเบิร์ต โอเว่น เพราะชายผู้นี้รับเอาหลักการของสังคมนิยมมาปฏิบัติอย่างจริงจัง ตั้งแต่ต้นทาง ปลายทาง นโยบายต่างๆ จนสามารถส่งผลต่อบทบาทหน้าที่ของแต่ละคนได้ อำนาจรัฐและกลไกของสังคมนิยมมีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ทั้งนี้เพราะในระบบเศรษฐกิจแบบสังคมนิยมนี้คนไม่มีทรัพย์สินมาเกิดมากมาย

ดังนั้นเราจึงจำเป็นต้องสร้างกระบวนการที่เปลี่ยนอุตสาหกรรมที่สำคัญให้เป็นอุตสาหกรรมที่คล้ายคลึงกัน ระบบตรวจคนเข้าเมืองทำให้คนเหล่านี้กลายเป็นพลเมืองชั้นสอง เราจำเป็นต้องยกเลิกมาตรการตรวจคนเข้าเมืองและการบังคับใช้กฎหมายศุลกากร (ICE) ของสหรัฐฯ และให้ทุกคนมีสิทธิในการเลือกตั้ง ความพยายามที่จะบรรลุการเปลี่ยนผ่านการกระจายอำนาจที่เป็นธรรมสำหรับมวลมนุษยชาติย่อมจะกระตุ้นให้เกิดการฟันเฟืองที่รุนแรงจากกลุ่มผู้ปกครองที่ไม่ต้องการสูญเสียอำนาจ แต่การหลีกเลี่ยงการเผชิญกับความขัดแย้งนี้คือการยอมรับระเบียบทางสังคมที่ยังคงกระชับความสัมพันธ์ทางสังคมของนายและทาส เรารับไม่ได้กับระเบียบสังคมนี้ เราต้องเชื่อเสมอว่ายังมีความหวัง

  • สังคมนิยมประชาธิปไตยคือระบบสังคมนิยมที่มีรัฐบาลประชาธิปไตย หมายความว่าประชาชนต้องเลือกรัฐบาลที่จะปกครองประเทศแบบประชานิยม รัฐบาลจำเป็นต้องควบคุมรายได้และแจกจ่ายให้กับประชาชน และบางประเทศ เช่น ฟินแลนด์ ก็ใช้ระบบนี้แล้ว ใช้ระบอบประชาธิปไตยเพื่อให้แน่ใจว่ารัฐบาลควบคุมทรัพยากรที่สำคัญของการศึกษา
  • สังคมนิยมแบบเสรีนิยมเป็นระบอบสังคมนิยมอนาธิปไตย หรือสังคมนิยมที่ไม่มีรัฐบาลเป็นเจ้าของทุกสิ่ง ทุกคนมีอิสระที่จะทำสิ่งที่พวกเขาต้องการ และที่สำคัญไม่มีใครผูกมัดกับระบบทุนนิยม นี่อาจเป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามกับระบบสังคมที่เราอาศัยอยู่ทุกวันนี้
  • ลัทธิมาร์กซ์เป็นสังคมนิยมเชิงทฤษฎีของคาร์ล มาร์กซ์ และถือเป็นผู้บุกเบิกแนวคิดสังคมนิยม หัวใจของลัทธิมาร์กซ์คือการสร้างสังคมที่ต่อต้านทุนนิยม นี่คือระบบที่ Karl Marx กล่าวว่าจะไม่คงอยู่ตลอดไป เพียงแต่ว่าลัทธิสังคมนิยมโซเวียต-รัสเซีย ซึ่งถูกผสมผสานเข้ากับแนวคิดของคาร์ล มาร์กซ์ โดยระบอบสังคมนิยมโซเวียต-รัสเซียนั้น แท้จริงแล้วได้ทำผิดพลาดมากเกินไป
  • สังคมนิยมยูโทเปียเป็นระบบสังคมนิยมระบบแรก นักคิดเชื่อมโยงระบบนิเวศกับสิ่งที่เรียกว่าสวรรค์บนดิน (ยูโทเปีย) ในระบบสังคมนิยมนี้ ไม่ใช่ทุกคนที่ได้รับผลกระทบจากระบบทุนนิยม และเราพร้อมที่จะร่วมกันสร้างสังคมที่ดีขึ้นสำหรับทุกคน ระบบนี้เชื่อว่าทุกคนมีจริยธรรมและคุณธรรมที่ดี เรียกได้ว่าเป็นระบบในฝันที่ไม่เคยมีมาก่อน

สังคมนิยม คือ ข้อดีข้อเสีย

อุดมการณ์ของสังคมนิยมคือการลดความเหลื่อมล้ำทางชนชั้น ปัญหาของชนชั้นล่างซึ่งบางคนไม่มีอะไรเป็นพิเศษอาจพบได้ในระบบสังคมทุนนิยม และไม่มีข้อแก้ตัวสำหรับระบบสังคมนิยม อาหาร เสื้อผ้า และแม้กระทั่งการศึกษาจะถูกแจกจ่ายให้กับทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน อย่างน้อยที่สุด องค์ประกอบทั้ง 4 นี้และปัจจัยที่จำเป็นในการดำรงชีวิต เช่น การศึกษา การรักษาพยาบาล ควรเป็น “โอกาส” ที่ทุกคน “ต้องมี” ไม่จำเป็นต้องคิดถึงความพยายามของสังคมนิยมอีกต่อไป หมายความว่านายจ้างไม่เอาเปรียบลูกจ้าง ไม่มีบริษัทใหญ่ใดที่ทำทุกอย่างและขายทุกอย่างเพื่อต่อต้านการใช้แรงงานเด็ก แต่มันขัดขวางเจ้าของธุรกิจขนาดเล็ก โลกสังคมนิยมได้พิสูจน์แล้วว่าเงินและการแข่งขันพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศ ถ้าประเทศหนึ่งอยู่ในระบบสังคมแบบประชานิยม 100% ก็คงเอาประเทศอื่นไปไม่ได้ หมายความว่ามี ถ้าคนไม่มีแรงจูงใจอย่าง “เงิน” เป็นตัวขับเคลื่อน

ถ้าคุณดูขอบเขตประชาธิปไตยมากขึ้น มันคือขอบเขตทางการเมือง เห็นด้วยกับหลักการใช้สิทธิเลือกตั้ง หนึ่งเสียงหนึ่งเสียง – หลักการที่เกิดจากการเคลื่อนไหวเพื่อประชาธิปไตยที่ประสบความสำเร็จ – แต่กระบวนการทางการเมืองถูกขัดขวางโดยความไม่เท่าเทียมกันทางเศรษฐกิจที่ก่อตัวขึ้นโดยระบบทุนนิยม มหาเศรษฐีติดสินบนนักการเมือง นักการเงินเหล่านี้ซึ่งใช้นักล็อบบี้มืออาชีพในการจัดหาเงินทุน ได้กลายเป็นผู้มีอิทธิพลที่สามารถกำหนดชะตากรรมของนักการเมืองได้เหนือสิ่งอื่นใด นายทุนเหล่านี้มีไพ่ตายที่สำคัญมาก เพราะมีอำนาจควบคุมกลไกเศรษฐกิจ. ในบางช่วงเวลาในประวัติศาสตร์ของระบบทุนนิยมประชาธิปไตย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงหลายทศวรรษก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ในประเทศต่างๆ เช่น สวีเดน องค์กรของคนงานก็แข็งแกร่งขึ้น และพรรคฝ่ายซ้ายมีอำนาจมากพอที่จะมีอิทธิพลต่อการแสดงออกทางการเมือง พวกเขาต้องการการปกป้องผลประโยชน์ของพวกเขา และท้ายที่สุด “เสถียรภาพของทุนนิยม” ก็ต้องเป็นฝ่ายชนะ “ความเท่าเทียมทางการเมือง” สำหรับนักสังคมนิยม. สิ่งนี้เป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้ การจัดการทางสังคมแบบยอมจำนนและเป็นประชาธิปไตยไม่สามารถยอมรับได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ที่ส่งผลกระทบโดยตรงต่อชีวิตประจำวันของผู้คน

หลักสำคัญของระบบสังคมนิยม

  • ในทางการเมือง ประชาธิปไตยเป็นพื้นฐาน พัฒนานโยบายสวัสดิการที่อนุญาตให้ประชาชนปกครองตนเองหรือกำจัดเสรีภาพทางเศรษฐกิจของประชาชน
  • ลัทธิสังคมนิยมต่อต้านความไม่เท่าเทียมกันทางสังคม
  • ลัทธิสังคมนิยมต่อต้านอิทธิพลของเงิน
  • สังคมนิยมประชาธิปไตยก่อตัวขึ้นอย่างชัดเจนหลังการปฏิวัติอุตสาหกรรม
  • สำหรับธุรกิจที่สำคัญ พวกเขาเป็นเจ้าของโดยสถาบันของรัฐ รวมทั้งที่แสวงหาโดยสาธารณะ หรือให้องค์กรปกครอง
  • โอนกิจการอุตสาหกรรมที่สำคัญมาเป็นของรัฐ
  • มีการใช้วิธีการที่เป็นนวัตกรรมเพื่อนำไปสู่ความรุนแรงที่ยอมรับไม่ได้หรือบางรูปแบบ
  • ผู้ที่เชื่อในระบอบประชาธิปไตยแบบรัฐสภาโดยใช้วิธีรัฐบาลสามารถปฏิรูปได้
  • ยินดีที่จะทำงานกับรัฐบาลที่ไม่ใช่สังคมนิยมล้วนๆ
  • การกระจายรายได้ที่เป็นธรรมแก่ผู้ที่ตกลงย้ายธุรกิจมายังประเทศเพื่อความเจริญทางเศรษฐกิจ
  • กิจกรรมทางเศรษฐกิจต้องได้สัดส่วนกับรายได้และภาคเอกชน
  • สังคมนิยมต่อต้านเผด็จการทุกรูปแบบ สังคมนิยม คือ

บทความที่น่าสใจ